Vragen en antwoorden over terugkeer naar huis
Tijdens het webinar ‘Na uithuisplaatsing weer thuis opgroeien’ stelden deelnemers in de chat herkenbare en belangrijke vragen. Niet alles kon meteen live worden besproken. Daarom zetten we de belangrijkste vragen en antwoorden voor je op een rij.
Wil je het webinar terugkijken of delen met collega’s? Hier vind je de opname en de presentatie.
Wat verandert er als een jongere 18 wordt? En welke hulp kan dan nog helpen bij terugkeer naar huis?
Bij een kinderbeschermingsmaatregel (bijvoorbeeld een machtiging uithuisplaatsing) stopt de maatregel als een jongere 18 wordt. Toch kan er daarna nog ondersteuning zijn. Jongeren mogen tot 21 jaar vrijwillig blijven wonen in een pleeggezin of gezinshuis. Ook kan jeugdhulp vrijwillig doorlopen tot 21 jaar. Die hulp kan gaan over herstel, contact met belangrijke mensen, het versterken van het netwerk en — als de jongere dat wil en het past — mogelijk ook terugkeer naar huis. Vanaf 18 jaar beslist de jongere zelf of hij of zij hulp wil.
Een kind hecht zich aan pleegouders of gezinshuisouders. Hoe houd je dan toch ruimte voor terugkeer naar huis?
Een kind kan zich aan meerdere mensen hechten: aan ouders én aan pleegouders of gezinshuisouders (en soms ook aan andere belangrijke mensen). Daarom is een goede band met pleeg- of gezinshuisouders op zichzelf geen reden om niet meer aan terugkeer naar huis te werken. Wel is het belangrijk om:
- goed te kijken naar de hechtingsrelaties van het kind: hoe zijn de relaties en zijn ze veilig? (Zie factor 6 en 7 in het Afwegingskader Beslissen over terugplaatsing);
- bij besluiten over terugkeer zoveel mogelijk te zorgen voor continuïteit (zo min mogelijk veranderingen);
- onnodige verhuizingen of overplaatsingen te voorkomen;
- te onderzoeken of de band tussen ouder en kind kan herstellen en sterker kan worden.
Zet het kind centraal. Stel steeds de vraag: “Waar heeft dit kind nu de meeste kans op een veilige, stabiele en voorspelbare ontwikkeling?” Kijk ook wat ‘goed genoeg’ is en waar maatwerk mogelijk is, bijvoorbeeld met gedeeld opvoederschap.
Of en wanneer terugplaatsing mogelijk is, vraagt om een zorgvuldige keuze. Maak die keuze samen met iedereen die betrokken is: het kind, de ouders en ook de pleeg- of gezinshuisouders. Kijk daarbij naar verschillende punten. Die staan uitgewerkt op Terugplaatsing beoordelen.
‘Zo thuis mogelijk opgroeien’: past deeltijd pleegzorg daarbij?
Ja. Deeltijd pleegzorg is één van de manieren om ‘zo thuis mogelijk’ op te groeien. Ouders krijgen dan tijdelijk rust en ondersteuning, terwijl het kind contact houdt met het gezin, de omgeving en het netwerk.
Lees hier meer over zo thuis mogelijk opgroeien:
Welke begeleiding kan helpen om een terugplaatsing goed en blijvend te laten verlopen?
Welke hulp het beste past, hangt af van de situatie en de behoeften van het gezin. Belangrijk is dat de hulp bijdraagt aan veiligheid, rust en goede samenwerking.
In de richtlijn staan voorbeelden van interventies die kunnen helpen bij terugplaatsing, zoals:
- Parent Management Training Oregon (PMTO): een training/programma dat ouders helpt om op een positieve manier opvoedvaardigheden te versterken en probleemgedrag aan te pakken.
- Multisysteem Therapie (MST): intensieve behandeling voor jongeren met ernstige problemen, waarbij ook het gezin, school en andere belangrijke mensen worden betrokken.
- Intensieve Ambulante Gezinsbehandeling (IAG); intensieve hulp aan huis om de opvoeding, veiligheid en samenwerking in het gezin te verbeteren.
Ook zonder een specifieke interventie kun je veel doen. Denk aan passende hulp of praktische steun voor ouders, broertjes en zusjes. Lees hierover meer op:
- Werk gericht toe naar terugplaatsing | Richtlijn Uithuisplaatsing en terugplaatsing
- Hulp organiseren | Richtlijn Uithuisplaatsing en terugplaatsing
- Begeleiden bij uithuisplaatsing en terugplaatsing | Richtlijn Uithuisplaatsing en terugplaatsing
- Samenwerken aan terug naar huis | Nederlands Jeugdinstituut
Heb je nog vragen?
Mail je vraag naar info@richtlijnenjeugdhulp.nl.